Selamlar,
Bebeğimin erken yattığı ve işlerimi erkenden toparlayabildiğim bir pazar yaşıyorum bu akşam.
Bugün sevdiğimiz ortak arkadaşlarımızın düğününe gidip,mutluluklarını paylaştıktan sonra NT'yigezdik eşimle.Eskiden beridir ikimiz de severiz kitabevlerini gezmeyi.Dost kitabevi eskiden uğrak yerlerimizdendi:))Biryandan yeni kitapları takip eder diğer yandan kitap kokusunun içinde çaylarımızı yudumlardık.Şimdilerde bebekten dolayı pek gidemesekte ikimizde seviyoruz sanırım kitaplar arasında gezmeyi.Tabi artık baktığımız kitap reyonları da değişti.Bugün çoğunlukla 0-3 yaş kitapları arasında gezdik:))))
Akabinde yorucu bir mutfak alışverişini de sığdırdık tabi pazarımıza derken şu anda eşim evde helikopter yapıp uçurabilme heyecanıyla meşgulken ben de size bir tarif yayınlayabilme zamanını,yaratabilmiş olmanın mutluluğu içerisindeyim:)
Malzemeler:
1 paket brüksel lahanası
10-12 adet arpacık soğanı
2 adet havuç
2 tatlı kaşığı salça
1,5 yemek kaşığı pirinç
Tuz
1 adet küp şeker
2 yemek kaşığıı zeytinyağı
Yapılışı:
1-Brüksel lahanalarının sararmış yapraklarını ayıklayıp kesiniz ve yıkayın.
2-Arpacık soğanlarını soyarak yıkayıp hazırlayınız.Havuçların yüzeyini soyup,ince halkalar şeklinde doğrayınız.Bir miktar zeytinyağında soğanları kavurunuz. Sonra havuç ve brüksel lahanalarını ekleyip kapağını kapatınız ve 10 dakika kadar kavurunuz.
3-Salçayı da ekledikten sonra biraz daha kavurunuz.Tuz ve küp şekeri ekleyip üzerilerini geçecek kadar kaynamış su ilave ediniz.Yıkadığınız az miktarda pirinci de ekledikten sonra kapağını kapatıp,sebzeler yumuşayıncaya kadar pişiriniz..Ocağı söndürdükten sonra biraz limon suyu ekleyerek servis yapabilirsiniz.
***Bizim evde bu yemek fazla sulu sevilmez,bu nedenle ben suyunu çekinceye kadar pişiriyorum, Pişirirken de azar azar kontrollü bir şekilde su ekliyorum.Sarımsaklı yoğurtla birlikte servis yapıyorum:)
Afiyet olsun.
Bu akşam sizlere çok sevdiğim şiirlerden biri olan Sevgili Can Yücel'in bir şiiri ile hoşçakalın demek istiyorum...
Beğeneceğinizden eminim:))
Kim Özlerdi Avuç İçlerinin Kokusunu
O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar
bırakılmasaydı eğer.
Dayanılması o kadar da zor değildir,
büyük ayrılıklar bile, en güzel yerde başlatılsaydı eğer.
Utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer.
Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,
çalınan birinin kalbiyse eğer.
Korkulacak bir yanı yoktur aşkların,
insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.
O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses,
hiçbir zaman duyulmasaydı eğer.
Daha çabuk unutulurdu belki su sızdırmayan sarılmalar,
kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer.
Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine delice bakmasalardı eğer.
Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı
belki de,
kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.
Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece
sohbetlerinin,
son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer.
Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,
meydan savaşlarında korkular, aşkı ağır
yaralamasaydı eğer.
Su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman,
beklemeye değecek olan gelecekse sonunda eğer.
Rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla,
tanımsız kokuları yastıklara yapışıp kalmasaydı eğer.
O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi,
yaşanılası her şey yaşanmış olsaydı eğer.
O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar,
son umut ışığı da sönmemiş olsaydı eğer.
Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri,
her kaybedişin ardından hayat yeniden başlamasaydı eğer.
Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de,
dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer.
Anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel,
namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eğer.
Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından,
dokunulası ipekten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer.
Issız bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de,
sıcak bir gülüşle ısıtılsaydı eğer.
Yoksul düşmezdi yıllanmış şarap tadındaki şiirler böylesine,
kulağına okunacak biri olsaydı eğer.
İnanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında bir
ayrılık gizlendiğine
belki de, kartvizitinde "onca ayrılığın birinci
dereceden failidir"
denmeseydi eğer.
Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,
ihanetinden onlar da payını almasaydı eğer.
Issızlığa teslim olmazdı sahiller,
kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle
avunmaya kalkmamış olsaydın eğer.
Sen gittikten sonra yalnız kalacağım.
Yalnız kalmaktan korkmuyorum da, ya canım ellerini
tutmak isterse...
Evet Sevgili,
Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu, kim
uzanmak isterdi ince parmaklarına,
mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık
etmiş olmasalardı eğer!!
Can Yücel
.jpg)
.jpg)
.JPG)
